Fandom

Pingwiny z Madagaskaru fanfakty Wiki

Katheryn

1092strony na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Komentarze0 Udostępnij

Katheryn - fanowska postać autorstwa Szenzii What ty do mnie rozmawiasz? . Występuje w jednym odcinku "Szczeniackich lat"  i kilku "Królewskiego powrotu na Antarktydę".

Opis

Katheryn to wilczyca grzybiasta, prosta, pospolita, ale o wielkich ambicjach i sercu. Nawet, kiedy (błędnie) zdiagnozowano u niej chorobę, stwierdziła, iż nie da się - ma przecież tyle szlaków górskich do przejścia! Uśmiecha się zawszę. Kocha dzieci i całkowicie oddała się malarstwu oraz pracy w ośrodku dla nastoletnich narkomanów - w tym, dosyć... nieciekawym miejscu poznała Siergieja, któremu pomagał wyjść z nałogu - była jego mentorką. Kiedy (po dziewięciu miesiącach) ten zakończył leczenie, zaprzyjaźniła się z nim, i jego dziewczyną. 

Wiele zwierząt zastanawia się, jak ona może być taka wesoła - miała bardzo nieszczęśliwe życie. A jednak...

Historia

Katheryn przyszła na świat w zamożnej rodzinie, mieszkającej na Antarktydzie. Jej rodzice byli ważnymi i szanowanymi urzędnikami. Na początku, pomagali córce i wspierali ją, w rozwijaniu pasji i marzenia - malarstwa. Kiedy jednak, w szkolę średniej obwieściła, iż rzuca naukę, by całkowicie poświęcić się umiłowaniu (jej obrazy były naprawdę dobre!), doszło do kłótni, w której jej wściekły ojciec pociął wszystkie najcenniejsze dzieła, i zamknął Katherynę na długi okres w komórce pod schodami. Była mądrą i zdolną nastolatką - szybko uciekła, i kiedy ojciec zobaczył ją, wybiegającą z ogrodu, wykrzyczał do niej na cały głos, że nie ma po co wracać i publicznie wyrzekł się jej. Ta jednak nie zważała na jego słowa - biegła tylko przed siebie, potrącając przechodniów na ulicach terytorium watahy. Długo mieszkała na ulicy, ale udało jej się przed ucieczką zabrać swoje farby i kilka płócien. Zarobiła całkiem sporą sumkę na sprzedawaniu swoich obrazów - podpisywała się wtedy różnymi nazwiskami, aby rodzice jej nie odnaleźli - jak i rysowaniu portretów przechodniów. Za te zarobione pieniądze wynajęła sobie  na trochę pokój w hotelu, gdzie spokojnie tworzyła, aby przeżyć. W owym hotelu, poznała niespełnionego w marzeniach boya, ciągle marzącego o niebieskich migdałach. Zaczęło się od uśmieszków, później on - zajęty uśmiechaniem się - wpadał z wózkiem z walizkami w filary...Niebawem okazało się, że Edmund -bo tak, chłopak miał na imię - również interesuje się sztuką i jego obrazy są równie dobre, niektóre być może lepsze, od obrazów Katheryny. Zakochali się w sobie pobrali, i z łączną pensją kupili małą, ale urokliwą, chatkę w lesie.Kiedy udało im się kupić domek, chłopak rzucił pracę. Utrzymywali się oboje, ze sprzedaży obrazów, i prawdę mówiąc - zarabiali niewiele (rachunki), ale i tak potrafili cieszyć się pełnią  życia. Wkrótce przeszedł najpiękniejszy dzień w życiu Katheryny - została matką. Razem z mężem nazwali ją Susan. Malutka po rodzicach, została obdarzona talentem plastycznym. I tak skromne życie, wcale im nie przeszkadzało. Maleńka spokojnie dorastała, oni spokojnie się starzeli, i żyli długo i szczęśliwie. Gdyby nie jeden dzień... dzień, który do dziś śni się Katherynę w najgorszych koszmarach. 

Idą z mężem i córeczką szosą - prawidłowo, wedle przepisów. Robili grilla. Nagle słyszą warkot silnika, ale nie widzą reflektorów. Oddalają się od jezdni, by zwiększyć bezpieczeństwo.  Ni stąd ni zowąd tir, zamiast jak przypuszczali z jezdni, wyjeżdża z samego środku lasu, taranując drzewa, które zawaliły się na ich małą córeczkę. Zrozpaczeni zaczynają ją ratować, ale bezlitosne auto wjeżdża w nich. Po niewiadomym czasie Katheryna budzi się sama w sali szpitalnej, otoczona pielęgniarzami i pielęgniarkami. Od razu zaczyna się wypytywać, co z jej bliskimi. Niestety, dostaje najgorszą odpowiedź - nie przeżyli. Zaczyna płakać. Po kilku dniach wraca do pustej chatki, z pomalowanymi przez dziecko ścianami, ozdobionymi najpiękniejszymi obrazami. Siada na krześle, zaczyna płakać. Po kolejnych dniach ponownie budzi się wśród załogi szpitalnej. Zapłakała się prawię na śmierć i znalazł ją leśniczy, który przechodził przypadkowo i sprawdzał, czy w chatce ktoś jest. Od tamtej pory postanowiła sobie, że będzie pomagać zwierzętom z poważniejszymi problemami. Najpierw była wolontariuszką, misjonarką i pomocą w domu spokojnej starości. Wszyscy podopieczni uwielbiali ją i szanowali, uważali ją za współczesną świętą. Jednak później stwierdziła, że jest powołana do czegoś więcej - postanowiła pomagać nastoletnim narkomanom. Przez długi czas pracowała na surowym odwyku, gdzie trafiają tacy, z naprawdę kiepskim stanem. Tam już nie spotkała się z takim szacunkiem, podopieczni byli często w stosunku do niej agresywni, ale zdarzali się tacy, z którymi kochała pracować. Martwiła się, kiedy widziała tam coraz to młodsze dzieci. Wkrótce awansowała, i została mentorką pewnego chłopaka, chłopaka którego, "naprawiła" dziewczyna (ale jednak skutek był, bo trzeba przyznać, że dziewczyna wysłała go na odwyk tylko sprawdzić, czy znowu zaćpa, jak jej nie będzie.). Po długich namowach opowiedział jej wszystko, i stwierdziła, że kiedy wyjdzie z odwyku pogratuluje jego lubej, takiej determinacji. Powiedziała jej przy wszystkim, że nie miała co robić z jej chłopakiem, i że jego luba zrobiła coś niesamowitego. Już po dwóch miesiącach mógł wrócić do domu (dwa miesiące - co to jest na odwyku?!). Najpierw strzelił focha, zamknął się w swoim pokoju, a Katheryna została oskarżona przez jego dziewczynę o romans, ale sprawa się wyjaśniła. Od tamtej pory zaprzyjaźniłam się ze swoim ekspodopiecznym i jego dziewczyną. Nawet namawiała ją, aby wykorzystywała swój dar, tak, tak to nazwała, ale ta powiedziała, że tylko tak bliskiej osobie pomóc i, że nie wie, jak to zrobiła. Katheryna natomiast, pozostała wierna pomocy dzieciom z gorszych sfer - robi to do dziś. Jest nazywana przez ludzi aniołem.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej w Fandom

Losowa wiki